Hippias Major and Hippias Minor — Plato
You may copy it, give it away or re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included with this eBook or online at www.gutenberg.org . If you are not located in the United States, you will have to check the laws of the country where you are located before using this eBook. Title : Ιππίας, Μείζων και Ελάσσων Author : Plato Translator : Kyriakos Zambas Release date : January 8, 2011 [eBook #34880] Language : Greek Other information and formats : www.gutenberg.org/ebooks/34880 Credits : Produced by Sophia Canoni. Book provided by Iason Konstantinides *** START OF Book provided by Iason Konstantinides Note: The tonic system has been changed from polytonic to monotonic. Two errors indicated in a Table of Errors have been corrected in the text. The spelling of the book has not been changed otherwise. Words with bold characters are enclosed in &. Σημείωση: Το τονικό σύστημα έχει αλλάξει από πολυτονικό σε μονοτονικό. Το κείμενο έχει λάβει υπόψη δυο παροράματα. Κατά τα άλλα έχει διατηρηθεί η ορθογραφία του βιβλίου. Λέξεις με έντονους χαρακτήρες περικλείονται σε &. ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΠΛΑΤΩΝ ΙΠΠΙΑΣ ΜΕΙΖΩΝ ΚΑΙ ΕΛΑΣΣΩΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Κ. ΖΑΜΠΑ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΕΞΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΕΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΙΠΠΙΑΣ ΜΕΙΖΩΝ ΚΑΙ ΕΛΑΤΤΩΝ METAΦΡAΣΙΣ ΚΥΡ. Ζ Α Μ Π Α ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΕΞΗ 1911 ΠΡΟΛΟΓΟΣ Ο μείζων Ιππίας παρουσιάζει εις την αρχήν τελείαν ηθογραφίαν όχι μόνον του σοφιστού Ιππίου, ο οποίος καυχισιολογεί διά τα κατορθώματα της διδασκαλίας του, αλλά και του είρωνος Σωκράτους, όστις ευρίσκει κατάλληλον την ευκαιρίαν διά να του υποβάλη έν από τα ακανθωδέστερα ζητήματα, δηλαδή τον ορισμόν του ωραίου, και μάλιστα με τον πλέον επιδέξιον εριστικόν και αναλογικόν τρόπον, ώστε διαρκώς να τον κάμνη να εντροπιάζεται και υποχωρή εις έκαστον βήμα από την πρώτην γελοίαν απάντησιν δι' ενός παραδείγματος ότι το ωραίον είναι &η ωραία παρθένος&. Αφού δε καταλλήλως τον ωθεί εις την γενίκευσιν, τον γελοιοποιεί εκ δευτέρου, όταν ορίζη αυτό ως κάποιαν επιχρύσωσιν, διά της αντιπαραθέσεως της συκένιας κουτάλας ως σκοπιμωτέρας. Κατόπιν προχωρεί ο ορισμός του Ιππίου κάπως πλησιέστερον εις το &πρέπον& και κατόπιν εις το &χρήσιμον& και &ικανόν&. Έπειτα ορίζει αυτό ως το &αίτιον τον αγαθού& και τελευταίον ως &το ηδονικόν εις την όρασιν και ακοήν& χωρίς να ημπορέση να ικανοποιήση τον Σωκράτη, ο οποίος όμως πάλιν μένει ευχαριστημένος. Ο σπουδαιότερος αδάμας, όστις στολίζει τον διάλογον τούτον, είναι η εξέλιξις του ωραίου, την οποίαν διαισθάνεται ο Πλάτων, διότι ευρίσκει τον πίθηκον κατώτερον και από τον ασχημότερον άνθρωπον, τον δε άνθρωπον επίσης ασχημότατον εν συγκρίσει προς τον Θεόν, τούτο δε αντελήφθη από την τελειοποίησιν της ατομικής του φύσεως και από την τάσιν του προς την &θέωσιν&. Περί της συσχετίσεως του ωραίου προς το αγαθόν ομιλούμεν εις τον πρόλογον του Φιλήβου· εις τον διάλογον τούτον παρίσταται ως παρευρισκόμενος και ο Γοργίας και ο Πρόδικος χωρίς να λάβουν μέρος εις την συζήτησιν. Ο ελάσσων Ιππίας είναι ως δευτέρα σκηνή του πρώτου με την προσθήκην και ενός προσώπου, του Ευδίκου. Συζητείται δε εριστικώς και άνευ αποτελέσματος αν είναι διάφορος ο λέγων την αλήθειαν και ο ψευδόμενος. Εφαρμόζεται δε στενώς η συζήτησις εις τον Αχιλλέα και Οδυσσέα, τους δυο κυρίους ήρωας του Ομήρου, εκ του οποίου και παρατίθενται πολλοί στίχοι προς πίστωσιν των λεγομένων. Ευτυχώς το τεύχος τούτο ετυπώθη χωρίς κανέν σημαντικόν παρόραμα χάρις εις την επίμονον επιμέλειαν του μοναδικού διά την ευσυνείδητον επιθεώρησιν των δοκιμίων τεχνίτου κ. Δ. Καλλιγεροπούλου, εις τον οποίον εκφράζομεν δημοσία τας θερμάς ευχαριστίας μας, διότι και άλλως επεμελήθη το λεκτικόν και προ πάντων μας αντικατέστησε και εις αυτήν την αντιπαραβολήν του κειμένου. Κ. ΖΑΜΠΑΣ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΙΠΠΙΑΣ ΜΕΙΖΩΝ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗΣ - ΙΠΠΙΑΣ Σωκράτης. Καλώς τον Ιππίαν τον λαμπρόν και τον σοφόν, πόσον καιρόν είχαμεν να σε ιδούμεν στας Αθήνας! Ιππίας. Ναι, Σωκράτη μου, διότι δεν μου μένει καιρός. Επειδή η Ηλεία, όταν χρειάζεται να διαπραγματευθή καμμίαν υπόθεσιν προς καμμίαν πόλιν, πάντοτε εις εμέ πρώτα καταφεύγει από όλους τους πολίτας και με εκλέγει αντιπρόσωπόν της, επειδή νομίζει ότι είμαι ικανώτατος διαιτητής και αγγελιοφόρος των προτάσεων, όσαι ήθελον προταθή από εκάστην πόλιν. Συνεπώς λοιπόν και εις άλλας πολλάς πόλεις την αντιπροσώπευσα, το περισσότερον όμως και διά τας περισσοτέρας και σπουδαιοτέρας υποθέσεις εις την Λακεδαίμονα. Δι' αυτό λοιπόν, — διά να απαντήσω εις την ερώτησίν σου — δεν έρχομαι συχνά εις αυτά εδώ τα μέρη. Σωκράτης. Πραγματικώς, Ιππία μου, αυτά έχει το να είναι κανείς αληθινά σοφός και τέλειος άνθρωπος. Διότι συ και ιδιωτικώς είσαι ικανός να λαμβάνης πολλά χρήματα από τους νέους και να τους ωφελής πολύ περισσότερον, και δημοσία πάλιν είσαι ικανός να ευεργετής την πατρίδα σου, καθώς είναι ορθόν να κάμνη κανείς, όταν δεν πρόκειται να μείνη περιφρονημένος, αλλά να ευδοκιμήση μεταξύ του λαού. Αλλά, φίλε Ιππία, ποίον είναι το αίτιον, διά το οποίον οι διάσημοι εκείνοι παλαιοί, των οποίων τα ονόματα φημίζονται ως μεγάλα ως προς την σοφίαν, δηλαδή ο Πιττακός και ο Βίας και οι ανήκοντες εις την σχολήν του Θαλού του Μιλησίου, ακόμη δε και οι μεταγενέστεροι μέχρι του Αναξαγόρου, ή όλοι αυτοί ή οι περισσότεροι είναι ολοφάνεροι ότι δεν αναμιγνύονται εις τας πολιτικάς πράξεις; Ιππίας. Και ποίον άλλο νομίζεις ότι είναι το αίτιον, καλέ Σωκράτη, παρά ότι ήσαν αδύνατοι και ανίκανοι να προφθάσουν με το μυαλό των και εις τα δύο, δηλαδή και τα κοινά και τα ιδιωτικά συμφέροντα; Σωκράτης. Τότε λοιπόν, δι' όνομα του Διός, μήπως καθώς προώδευσαν όλαι αι άλλαι τέχναι, εμπρός εις τους σημερινούς τεχνίτας οι παλαιοί είναι μηδαμινοί, ομοίως πρέπει να δεχθώμεν ότι προώδευσε και η ιδική σας σοφιστική τέχνη και ότι, οι παλαιότερον ασχοληθέντες εις την σοφίαν συγκρινόμενοι με σας είναι μηδαμινοί; Ιππίας. Βεβαίως πολύ ορθά το είπες. Σωκράτης. Τότε λοιπόν, Ιππία μου, αν υποθέσωμεν ότι ξαναζωντανεύει ο Βίας, θα εφαίνετο γελοίος εμπρός εις εσάς, καθώς λέγουν και διά τον Δαίδαλον οι ανδριαντοποιοί, ότι, εάν εζούσε σήμερον και κατεσκεύαζε παρ