Rhesus — Euripides
Χορός — Βᾶθι πρὸς εὐνὰς τὰς Ἑκτορέους. τίς ὑπασπιστῶν ἄγρυπνος βασιλέως, ἢ τευχοφόρων; — δέξαιτο νέων κληδόνα μύθων, οἳ τετράμοιρον νυκτὸς φυλακὴν πάσης στρατιᾶς προκάθηνται. — ὄρθου κεφαλὴν πῆχυν ἐρείσας, λῦσον βλεφάρων γοργωπὸν ἕδραν, λεῖπε χαμεύνας φυλλοστρώτους, Ἕκτορ· καιρὸς γὰρ ἀκοῦσαι. Ἕκτωρ τίς ὅδʼ; ἦ φίλιος φθόγγος· τίς ἀνήρ; τί τὸ σῆμα; θρόει· τίνες ἐκ νυκτῶν τὰς ἡμετέρας κοίτας πλάθουσʼ; ἐνέπειν χρή. Χορός φύλακες στρατιᾶς. Ἕκτωρ τί φέρῃ θορύβῳ; Χορός θάρσει. Ἕκτωρ θαρσῶ. μῶν τις λόχος ἐκ νυκτῶν; τί σὺ γὰρ φυλακὰς προλιπὼν κινεῖς στρατιάν, εἰ μή τινʼ ἔχων νυκτηγορίαν; οὐκ οἶσθα δορὸς πέλας Ἀργείου νυχίαν ἡμᾶς κοίταν πανόπλους κατέχοντας; Χορός — ὁπλίζου χέρα· συμμάχων, Ἕκτορ, βᾶθι πρὸς εὐνάς, ὄτρυνον ἔγχος αἴρειν, ἀφύπνισον. — πέμπε φίλους ἰέναι ποτὶ σὸν λόχον, ἁρμόσατε ψαλίοις ἵππους. — τίς εἶσʼ ἐπὶ Πανθοΐδαν, ἢ τὸν Εὐρώπας, Λυκίων ἀγὸν ἀνδρῶν; — ποῦ σφαγίων ἔφοροι; — ποῦ δὲ γυμνήτων μόναρχοι τοξοφόροι τε Φρυγῶν; — ζεύγνυτε κερόδετα τόξα νευραῖς. Ἕκτωρ τὰ μὲν ἀγγέλλεις δείματʼ ἀκούειν, τὰ δὲ θαρσύνεις, κοὐδὲν καθαρῶς. ἀλλʼ ἦ Κρονίου Πανὸς τρομερᾷ μάστιγι φοβῇ; τί θροεῖς; τί σε φῶ νέον ἀγγέλλειν; πολλὰ γὰρ εἰπὼν οὐδὲν τρανῶς ἀπέδειξας. Χορός — πύρʼ αἴθει στρατὸς Ἀργόλας, Ἕκτορ, πᾶσαν ἀνʼ ὄρφναν, διειπετῆ δὲ ναῶν πυρσοῖς σταθμά. πᾶς δʼ Ἀγαμεμνονίαν προσέβα στρατὸς ἐννύχιος θορύβῳ σκηνάν, νέαν τινʼ ἐφιέμενοι βάξιν. οὐ γάρ πω πάρος ὧδʼ ἐφοβήθη ναυσιπόρος στρατιά. σοὶ δʼ, ὑποπτεύων τὸ μέλλον, ἤλυθον ἄγγελος, ὡς μήποτʼ ἐς ἐμέ τινα μέμψιν εἴπῃς. Ἕκτωρ ἐς καιρὸν ἥκεις, καίπερ ἀγγέλλων φόβον· ἅνδρες γὰρ ἐκ γῆς τῆσδε νυκτέρῳ πλάτῃ λαθόντες ὄμμα τοὐμὸν ἀρεῖσθαι φυγὴν μέλλουσι· σαίνει μʼ ἔννυχος φρυκτωρία. ὦ δαῖμον, ὅστις μʼ εὐτυχοῦντʼ ἐνόσφισας θοίνης λέοντα, πρὶν τὸν Ἀργείων στρατὸν σύρδην ἅπαντα τῷδʼ ἀναλῶσαι δορί. εἰ γὰρ φαεννοὶ μὴ ξυνέσχον ἡλίου λαμπτῆρες, οὔτἂν ἔσχον εὐτυχοῦν δόρυ, πρὶν ναῦς πυρῶσαι καὶ διὰ σκηνῶν μολεῖν κτείνων Ἀχαιοὺς τῇδε πολυφόνῳ χερί. κἀγὼ μὲν ἦ πρόθυμος ἱέναι δόρυ ἐν νυκτὶ χρῆσθαί τʼ εὐτυχεῖ ῥύμῃ θεοῦ· ἀλλʼ οἱ σοφοί με καὶ τὸ θεῖον εἰδότες μάντεις ἔπεισαν ἡμέρας μεῖναι φάος κἄπειτʼ Ἀχαιῶν μηδένʼ ἐν χέρσῳ λιπεῖν. οἳ δʼ οὐ μένουσι τῶν ἐμῶν θυοσκόων βουλάς· ἐν ὄρφνῃ δραπέτης μέγα σθένει. ἀλλʼ ὡς τάχιστα χρὴ παραγγέλλειν στρατῷ τεύχη πρόχειρα λαμβάνειν λῆξαί θʼ ὕπνου, ὡς ἄν τις αὐτῶν καὶ νεὼς θρῴσκων ἔπι νῶτον χαραχθεὶς κλίμακας ῥάνῃ φόνῳ, οἳ δʼ ἐν βρόχοισι δέσμιοι λελημμένοι Φρυγῶν ἀρούρας ἐκμάθωσι γαπονεῖν. Χορός Ἕκτορ, ταχύνεις πρὶν μαθεῖν τὸ δρώμενον· ἅνδρες γὰρ εἰ φεύγουσιν οὐκ ἴσμεν τορῶς. Ἕκτωρ τίς γὰρ πύρʼ αἴθειν πρόφασις Ἀργείων στρατόν; Χορός οὐκ οἶδʼ· ὕποπτον δʼ ἐστὶ κάρτʼ ἐμῇ φρενί. Ἕκτωρ πάντʼ ἂν φοβηθεὶς ἴσθι, δειμαίνων τόδε. Χορός οὔπω πρὶν ἧψαν πολέμιοι τοσόνδε φῶς. Ἕκτωρ οὐδʼ ὧδέ γʼ αἰσχρῶς ἔπεσον ἐν τροπῇ δορός. Χορός σὺ ταῦτʼ ἔπραξας· καὶ τὰ λοιπὰ νῦν σκόπει. Ἕκτωρ ἁπλοῦς ἐπʼ ἐχθροῖς μῦθος ὁπλίζειν χέρα. Χορός καὶ μὴν ὅδʼ Αἰνέας καὶ μάλα σπουδῇ ποδὸς στείχει, νέον τι πρᾶγμʼ ἔχων φίλοις φράσαι. Αἰνείας Ἕκτορ, τί χρῆμα νύκτεροι κατὰ στρατὸν τὰς σὰς πρὸς εὐνὰς φύλακες ἐλθόντες φόβῳ νυκτηγοροῦσι καὶ κεκίνηται· στρατός; Ἕκτωρ Αἰνέα, πύκαζε τεύχεσιν δέμας σέθεν. Αἰνείας τί δʼ ἔστι; μῶν τις πολεμίων ἀγγέλλεται δόλος κρυφαῖος ἑστάναι κατʼ εὐφρόνην; Ἕκτωρ φεύγουσιν ἅνδρες κἀπιβαίνουσιν νεῶν. Αἰνείας τί τοῦδʼ ἂν εἴποις ἀσφαλὲς τεκμήριον; Ἕκτωρ αἴθουσι πᾶσαν νύκτα λαμπάδας πυρός· καί μοι δοκοῦσιν οὐ μενεῖν ἐς αὔριον, ἀλλʼ ἐκκέαντες πύρσʼ ἐπʼ εὐσέλμων νεῶν φυγῇ πρὸς οἴκους τῆσδʼ ἀφορμήσειν χθονός. Αἰνείας σὺ δʼ ὡς τί δράσων πρὸς τάδʼ ὁπλίζῃ χέρας; Ἕκτωρ φεύγοντας αὐτοὺς κἀπιθρῴσκοντας νεῶν λόγχῃ καθέξω κἀπικείσομαι βαρύς· αἰσχρὸν γὰρ ἡμῖν, καὶ πρὸς αἰσχύνῃ κακόν, θεοῦ διδόντος πολεμίους ἄνευ μάχης φεύγειν ἐᾶσαι πολλὰ δράσαντας κακά. Αἰνείας εἴθʼ ἦσθʼ ἀνὴρ εὔβουλος ὡς δρᾶσαι χερί. ἀλλʼ οὐ γὰρ αὑτὸς πάντʼ ἐπίστασθαι βροτῶν πέφυκεν· ἄλλῳ δʼ ἄλλο πρόσκειται γέρας, σὲ μὲν μάχεσθαι, τοὺς δὲ βουλεύειν καλῶς· ὅστις πυρὸς λαμπτῆρας ἐξήρθης κλύων φλέγειν Ἀχαιούς, καὶ στρατὸν μέλλεις ἄγειν τάφρους ὑπερβὰς νυκτὸς ἐν καταστάσει. καίτοι περάσας κοῖλον αὐλώνων βάθος, εἰ μὴ κυρήσεις πολεμίους ἀπὸ χθονὸς φεύγοντας, ἀλλὰ σὸν βλέποντας ἐς δόρυ, νικώμενος μὲν οὔτι μὴ μόλῃς πάλιν· πῶς γὰρ περάσει σκόλοπας ἐν τροπῇ στρατός; πῶς δʼ αὖ γεφύρας διαβαλοῦσʼ ἱππηλάται, ἢν ἆρα μὴ θραύσαντες ἀντύγων χνόας; νικῶν δʼ ἔφεδρον παῖδʼ ἔχεις τὸν Πηλέως, ὅς σʼ οὐκ ἐάσει ναυσὶν ἐμβαλεῖν φλόγα, οὐδʼ ὧδʼ Ἀχαιούς, ὡς δοκεῖς, ἀναρπάσαι. αἴθων γὰρ ἁνὴρ καὶ πεπύργωται χερί. ἀλλὰ στρατὸν μὲν ἥσυχον παρʼ ἀσπίδας εὕδειν ἐῶμεν ἐκ κόπων ἀρειφάτων, κατάσκοπον δὲ πολεμίων, ὃς ἂν θέλῃ, πέμπειν δοκεῖ μοι· κἂν μὲν αἴρωνται φυγήν, στείχοντες ἐμπέσωμεν Ἀργείων στρατῷ· εἰ δʼ ἐς δόλον τινʼ ἥδʼ ἄγει φρυκτωρία, μαθόντες ἐχθρῶν μηχανὰς κατασκόπου βουλευσόμεσθα· τήνδʼ ἔχω γνώμην, ἄναξ. Χορός τάδε δοκεῖ, τάδε μεταθέμενος νόει. σφαλερὰ δʼ οὐ φιλῶ στρατηγῶν κράτη. τί γὰρ ἄμεινον ἢ ταχυβάταν νεῶν κατόπταν μολεῖν πέλας ὅ τί ποτʼ ἄρα δαΐοις πυρὰ κατʼ ἀντίπρῳρα ναυστάθμων δαίεται; Ἕκτωρ νικᾶτʼ, ἐπειδὴ πᾶσιν ἁνδάνει τάδε. στείχων δὲ κοίμα συμμάχους· τάχʼ ἂν στρατὸς κινοῖτʼ ἀκούσας νυκτέρους ἐκκλησίας. ἐγὼ δὲ πέμψω πολεμίων κατάσκοπον. κἂν μέν τινʼ ἐχθρῶν μηχανὴν πυθώμεθα, σὺ πάντʼ ἀκούσῃ καὶ παρὼν εἴσῃ λόγον· ἐὰν δʼ ἀπαίρωσʼ ἐς φυγὴν ὁρμώμενοι, σάλπιγγος αὐδὴν προσδοκῶν καραδόκει, ὡς οὐ μενοῦντά μʼ· ἀλλὰ προσμείξω νεῶν ὁλκοῖσι νυκτὸς τῆσδʼ ἐπʼ Ἀργείων στρατῷ. Αἰνείας πέμφʼ ὡς τάχιστα· νῦν γὰρ ἀσφαλῶς φρονεῖς. σὺν σοὶ δʼ ἔμʼ ὄψῃ καρτεροῦνθʼ, ὅταν δέῃ. Ἕκτωρ τίς δῆτα Τρώων οἳ πάρεισιν ἐν λόγῳ θέλει κατόπτης ναῦς ἐπʼ Ἀργείων μολεῖν; τίς ἂν γένοιτο τῆσδε γῆς εὐεργέτης; τίς φησιν; οὔτοι πάντʼ ἐγὼ δυνήσομαι πόλει πατρῴᾳ συμμάχοις θʼ ὑπηρετεῖν. Δόλων ἐγὼ πρὸ γαίας τόνδε κίνδυνον θέλω ῥίψας κατόπτης ναῦς ἐπʼ Ἀργείων μολεῖν, καὶ πάντʼ Ἀχαιῶν ἐκμαθὼν βουλεύματα ἥξω· ἐπὶ τούτοις τόνδʼ ὑφίσταμαι πόνον. Ἕκτωρ ἐπώνυμος μὲν κάρτα καὶ φιλόπτολις Δόλων· πατρὸς δὲ καὶ πρὶν εὐκλεᾶ δόμον νῦν δὶς τόσως ἔθηκας εὐκλεέστερον. Δόλων οὐκοῦν πονεῖν μὲν χρή, πονοῦντα δʼ ἄξιον μισθὸν φέρεσθαι. παντὶ γὰρ προσκείμενον κέρδος πρὸς ἔργῳ τὴν χάριν τίκτει διπλῆν. Ἕκτωρ ναί, καὶ δίκαια ταῦτα κοὐκ ἄλλως λέγω. τάξαι δὲ μισθόν, πλὴν ἐμῆς τυραννίδος. Δόλων οὐ σῆς ἐ