Njáls saga — Anonymous
Brennu-Njáls saga Brennu-Njáls saga Höfundur: óþekktur 1. kafli 2. kafli 3. kafli 4. kafli 5. kafli 6. kafli 7. kafli 8. kafli 9. kafli 10. kafli 11. kafli 12. kafli 13. kafli 14. kafli 15. kafli 16. kafli 17. kafli 18. kafli 19. kafli 20. kafli 21. kafli 22. kafli 23. kafli 24. kafli 25. kafli 26. kafli 27. kafli 28. kafli 29. kafli 30. kafli 31. kafli 32. kafli 33. kafli 34. kafli 35. kafli 36. kafli 37. kafli 38. kafli 39. kafli 40. kafli 41. kafli 42. kafli 43. kafli 44. kafli 45. kafli 46. kafli 47. kafli 48. kafli 49. kafli 50. kafli 51. kafli 52. kafli 53. kafli 54. kafli 55. kafli 56. kafli 57. kafli 58. kafli 59. kafli 60. kafli 61. kafli 62. kafli 63. kafli 64. kafli 65. kafli 66. kafli 67. kafli 68. kafli 69. kafli 70. kafli 71. kafli 72. kafli 73. kafli 74. kafli 75. kafli 76. kafli 77. kafli 78. kafli 79. kafli 80. kafli 81. kafli 82. kafli 83. kafli 84. kafli 85. kafli 86. kafli 87. kafli 88. kafli 89. kafli 90. kafli 91. kafli 92. kafli 93. kafli 94. kafli 95. kafli 96. kafli 97. kafli 98. kafli 99. kafli 100. kafli 101. kafli 102. kafli 103. kafli 104. kafli 105. kafli 106. kafli 107. kafli 108. kafli 109. kafli 110. kafli 111. kafli 112. kafli 113. kafli 114. kafli 115. kafli 116. kafli 117. kafli 118. kafli 119. kafli 120. kafli 121. kafli 122. kafli 123. kafli 124. kafli 125. kafli 126. kafli 127. kafli 128. kafli 129. kafli 130. kafli 131. kafli 132. kafli 133. kafli 134. kafli 135. kafli 136. kafli 137. kafli 138. kafli 139. kafli 140. kafli 141. kafli 142. kafli 143. kafli 144. kafli 145. kafli 146. kafli 147. kafli 148. kafli 149. kafli 150. kafli 151. kafli 152. kafli 153. kafli 154. kafli 155. kafli 156. kafli 157. kafli 158. kafli 159. kafli 1. kafli ←Efnisyfirlit Brennu-Njáls saga 1. kafli 2. kafli→ Mörður hét maður er kallaður var gígja. Hann var sonur Sighvats hins rauða. Hann bjó á Velli á Rangárvöllum. Hann var ríkur höfðingi og málafylgjumaður mikill og svo mikill lögmaður að engir þóttu löglegir dómar dæmdir nema hann væri við. Hann átti dóttur eina er Unnur hét. Hún var væn kona og kurteis og vel að sér og þótti sá bestur kostur á Rangárvöllum. Nú víkur sögunni vestur til Breiðafjarðardala. Maður er nefndur Höskuldur. Hann var Dala-Kollsson. Móðir hans hét Þorgerður og var dóttir Þorsteins hins rauða, Ólafssonar hins hvíta, Ingjaldssonar, Helgasonar. Móðir Ingjalds var Þóra, dóttir Sigurðar orms í auga, Ragnarssonar loðbrókar. Unnur hin djúpúðga var móðir Þorsteins rauðs, dóttir Ketils flatnefs, Bjarnarsonar bunu. Höskuldur bjó á Höskuldsstöðum í Laxárdal. Hrútur hét bróðir hans. Hann bjó á Hrútsstöðum. Hann var sammæður við Höskuld. Faðir hans var Herjólfur. Hrútur var vænn maður, mikill og sterkur, vígur vel og hógvær í skapi, manna vitrastur, hagráður við vini sína en tillagagóður hinna stærri mála. Það var einu hverju sinni að Höskuldur hafði vinaboð og þar var Hrútur bróðir hans og sat hið næsta honum. Höskuldur átti sér dóttur er Hallgerður hét. Hún lék sér á gólfi við aðrar meyjar. Hún var fríð sýnum og mikil vexti og hárið svo fagurt sem silki og svo mikið að það tók ofan á belti. Höskuldur kallar á hana: „Far þú hingað til mín,“ sagði hann. Hún gekk þegar til hans. Hann tók undir hökuna og kyssti hana. Síðan gekk hún í braut. Þá ræddi Höskuldur til Hrúts: „Hversu líst þér á mey þessa, þykir þér eigi fögur vera?“ Hrútur þagði við. Höskuldur talaði til annað sinn. Hrútur svaraði þá. „Ærið fögur er mær sjá og munu margir þess gjalda. En hitt veit eg eigi hvaðan þjófsaugu eru komin í ættir vorar.“ Þá reiddist Höskuldur og var fátt um með þeim bræðrum nokkura hríð. Bræður Hallgerðar voru þeir Þorleikur, faðir Bolla, og Ólafur, faðir Kjartans, og Bárður. 2. kafli ←1. kafli Brennu-Njáls saga 2. kafli 3. kafli→ Það var einu hverju sinni að þeir bræður riðu til alþingis, Höskuldur og Hrútur. Þar var fjölmenni mikið. Þá ræddi Höskuldur við Hrút: „Það vildi eg bróðir að þú bættir ráð þitt og bæðir þér konu.“ Hrútur svarar: „Lengi hefir mér það í hug verið og hefir mér þó tvennt um sýnst. En nú vil eg gera að þínu skapi eða hvar skulum við á leita?“ Höskuldur svaraði: „Hér eru nú höfðingjar margir á þingi og er gott um að velja en þó hefi eg í einum stað á stofnað fyrir þína hönd. Kona heitir Unnur og er dóttir Marðar gígju, hins vitrasta manns, og er hann hér á þingi og svo dóttir hans og mátt þú nú sjá hana ef þú vilt.“ Og annan dag eftir er menn gengu til lögréttu sáu þeir konur úti hjá Rangæingabúð, vel búnar. Þá mælti Höskuldur við Hrút: „Þar er hún nú Unnur er eg sagði þér frá eða hversu líst þér á hana?“ „Vel,“ sagði hann, „en eigi veit eg hvort við eigum heill saman.“ Síðan ganga þeir til lögréttu. Mörður gígja mælti lögskil að vanda sínum og gekk heim til búðar sinnar. Höskuldur stóð upp og Hrútur og gengu til búðar Marðar og inn í búðina. Mörður sat í innanverðri búðinni. Þeir kvöddu hann. Hann stóð upp í mót þeim og tók í hönd Höskuldi og settist hann niður hjá honum en Hrútur sat hið næsta Höskuldi. Síðan töluðu þeir margt og komu þar niður ræður Höskulds að „eg mæli til kaupa við þig. Vill Hrútur gerast mágur þinn og kaupa dóttur þína og skal eg eigi mitt til spara.“ Mörður svaraði: „Veit eg að þú ert höfðingi mikill en bróðir þinn er mér ókunnigur.“ Höskuldur mælti: „Framar er hann en eg.“ Mörður mælti: „Mikið munt þú þurfa fram að leggja með honum því að hún á allan arf eftir mig.“ „Eigi þarf og lengi að bíða hvað eg skal á kveða,“ sagði Höskuldur, „hann skal hafa Kambsnes og Hrútsstaði og upp til Þrándargils. Hann á og kaupskip í siglingum.“ Hrútur talaði þá til Marðar: „Hugsa svo um bóndi að bróðir minn mun mér mjög hafa fram haldið fyrir ástar sakir. En ef þér viljið gera málið að álitum þá vil eg að þér gerið kostinn.“ Mörður svaraði: „Hugsað hefi eg kostinn. Hún skal hafa sex tigu hundraða og skal aukast þriðjungi í þínum garði en ef þið eigið erfingja þá skal vera helmingarfélag með ykkur.“ Hrútur mælti: „Þenna kost vil eg og höfum nú votta við.“ Síðan stóðu þeir upp og tókust í hendur og fastnaði Mörður Hrúti dóttur sína Unni og skyldi