Agamemnon — Seneca
Thyestis Umbra Opaca linquens Ditis inferni loca adsum profundo Tartari emissus specu, incertus utras oderim sedes magis: fugio Thyestes inferos, superos fugo. en horret animus et pavor membra excutit: video paternos, immo fraternos lares, hoc est vetustum Pelopiae limen domus; hinc auspicari regium capiti decus mos est Pelasgis, hoc sedent alti toro quibus superba sceptra gestantur manu, locus 'hic habendae curiae— hic epulis locus, libet reverti, nonne vel tristes lacus incolere satius, nonne custodem Stygis trigemina nigris colla iactantem iubis? ubi ille celeri corpus evinctus rotae in se refertur, ubi per adversum irritus redeunte totiens luditur saxo labor, ubi tondet ales avida fecundum iecur, et inter undas fervida exustus siti aquas fugaces ore decepto appetit poenas daturus caelitum dapibus graves— sed ille nostrae pars quota est culpae senex? reputemus omnes quos ob infandas manus quaesitor urna Gnosius versat reos, vincam Thyestes sceleribus cunctos meis. a fratre vincar? liberis plenus tribus in me sepultis? viscera exedi mea. nec hactenus Fortuna maculavit patrem, sed maius aliud ausa commisso scelus gnatae nefandos petere concubitus iubet. non pavidus hausi dicta, sed cepi nefas. ergo ut per omnis liberos irem parens, coacta fatis gnata fert uterum gravem, me patre dignum, versa natura est retro: avo parentem, pro nefas, patri virum, gnatis nepotes miscui— nocti diem. Sed sera tandem respicit fessos malis post fata demum sortis incertae fides: rex ille regum, ductor Agamemnon ducum, cuius secutae mille vexillum rates Iliaca velis maria texerunt suis, post decima Phoebi lustra devicto Ilio adest— daturus coniugi iugulum suae. iam iam natabit sanguine alterno domus: enses secures tela, divisum gravi ictu bipennis regium video caput, iam scelera prope sunt, iam dolus caedes cruor— parantur epulae, causa natalis tui, Aegisthe, venit, quid pudor vultus gravat? quid dextra dubio trepida consilio labat? quid ipse temet consulis torques rogas, ' an deceat hoc te? respice ad matrem: decet. Sed cur repente noctis aestivae vices hiberna longa spatia producunt mora, aut quid cadentes detinet stellas polo? Phoebum moramur? redde iam mundo diem. Chorus O regnorum magnis fallax Fortuna bonis, in praecipiti dubioque locas nimis excelsos; numquam placidam sceptra quietem certumve sui tenuere diem; alia ex aliis cura fatigat vexatque animos nova tempestas. Non sic Libycis syrtibus aequor furit alternos volvere fluctus, non Euxini turget ab imis commota vadis unda nivali vicina polo, ubi caeruleis immunis aquis lucida versat plaustra Bootes, ut praecipites regum casus Fortuna rotat. Metui cupiunt metuique timent, non nox illis alma recessus praebet tutos, non curarum somnus domitor pectora solvit. Quas non arces scelus alternum dedit in praeceps? impia quas non arma fatigant? iura pudorque et coniugii sacrata fides fugiunt aulas; sequitur tristis sanguinolenta Bellona manu quaeque superbos urit Erinys, nimias semper comitata domos, quas in planum quaelibet hora tulit ex alto. Licet arma vacent cessentque doli, sidunt ipso pondere magna ceditque oneri Fortuna suo. vela secundis inflata notis ventos nimium timuere suos, nubibus ipsis inserta caput turris pluvio vapulat Austro, densasque nemus spargens umbras annosa videt robora frangi; feriunt celsos fulmina colles, corpora morbis maiora patent, et cum in pastus armenta vagos vilia currant, placet in vulnus maxima cervix. Quicquid in altum Fortuna tulit, ruitura levat, modicis rebus longius aevum est: felix mediae quisquis turbae sorte quietus aura stringit litora tuta timidusque mari credere cumbam remo terras propiore legit. Clytemestra Nutrix Quid, segnis anime, tuta consilia expetis? quid fluctuaris? clausa iam melior via est: licuit pudicos coniugis quondam toros et sceptra casta vidua tutari fide— periere mores ius decus pietas fides et qui redire cum perit nescit pudor; da frena et omnem prona nequitiam incita: per scelera semper sceleribus tutum est iter. tecum ipsa nunc evolve femineos dolos, quod ulla coniunx perfida atque impos sui amore caeco, quod novercales manus ausae, quod ardens impia virgo face, Phasiaca fugiens regna Thessalica trabe: ferrum, venena; vel Mycenaeas domos coniuncta socio profuge furtiva rate— quid timida loqueris furta et exilium et fugas? soror ista fecit; te decet maius nefas. Nvtr. Regina Danaum et inclitum Ledae genus, quid tacita versas quidve consilii impotens tumido feroces impetus animo geris? licet ipsa sileas, totus in vultu est dolor. proin quicquid est, da tempus ac spatium tibi: quod ratio non quit saepe sanavit mora. Clyt. Maiora cruciant quam ut moras possim pati; flammae medullas et cor exurunt meum, mixtus dolori subdidit stimulos timor, invidia pulsat pectus; hinc animum iugo premit cupido turpis et vinci vetat: et inter istas mentis obsessae faces, fessus quidem et devinctus et pessumdatus, pudor rebellat. fluctibus variis agor, ut cum hinc profundum ventus, hinc aestus rapit, incerta dubitat unda cui cedat malo. proinde omisi regimen e manibus meis: quocumque me ira, qua dolor, quo spes feret, hoc ire pergam; fluctibus dedimus ratem: ubi animus errat, optimum est casum sequi. Nvtr. Caeca est temeritas quae petit casum ducem. Clyt. Cui ultima est fortuna, quid dubiam timet? Nvtr. Tuta est latetque culpa, si pateris, tua. Clyt. Perlucet omne regiae vitium domus. Nvtr. Piget prioris et novum crimen struis? Clyt. Res est profecto stulta nequitiae modus. Nvtr. Quod metuit auget qui scelus scelere obruit. Clyt. Et ferrum et ignis saepe medicinae loco est Nvtr. Extrema primo nemo temptavit loco. Clyt. Rapienda rebus in malis praeceps via est. Nvtr. At te reflectat coniugi nomen sacrum. Clyt. Decem per annos vidua respiciam virum? Nvtr. Meminisse debes sobolis ex illo tuae. Clyt. Equidem et iugales filiae memini faces et generum Achillem: praestitit matri fidem. Nvtr. Redemit illa classis immotae moras et maria pigro fixa languore impulit. Clyt. Pudet doletque— Tyndaris, caeli genus. lustrale class